De eerste 2 weken

Ik slaap weer boven. Het gaat nu zo goed met de pups dat het weer kan. Eindelijk na 3 weken beneden op een matras onrust te hebben ervaren. Tuurlijk waren de nachten niet heel druk maar vooral als er dan van die heerlijke geluidjes uit de werpkist kwamen kon ik het niet laten even te gaan liggen kijken.
Drinken zorgt Abby op haar tijd wel voor. Als ze vol zit wil ze leeg en verzorgt ze de pups tijdens of na het voeden. Het gaat hartstikke goed dus ik hoef niet meer voor de ‘achterblijver’ beneden te slapen om ervoor te zorgen dat ze genoeg voeding krijgt. Daar zorgt ze zelf wel voor.

De pups hebben nu allemaal hun oogjes open en wiebelen al aardig op 4 poten rond in de werpkist. Zo koddig om te zien dat ze nu ook al hun bekjes gaan gebruiken om de wereld te verkennen. In zichzelf, elkaar, mamma, het vetbed en ons proberen te bijten.

De bezoekjes beginnen ook op gang te komen en ook de eerste keer buiten de werpkist is een succes. Ook al is de eerste keer altijd een beetje spannend. Nessa word nu ook steeds beter geaccepteerd door Abby.

Hier een filmpje over de eerste twee weken, weer erg schattig natuurlijk 😉

IMG_6220 IMG_6222 IMG_6224 IMG_6235 IMG_6236 IMG_6240 IMG_6241 IMG_6246 IMG_6271.CR2 IMG_6273 IMG_6275 IMG_6276 IMG_6281 IMG_6285 IMG_6286 IMG_6288 IMG_6290 IMG_6293 IMG_6295

Elke pup heeft nu ook zijn/ haar eigen naam in plaats van een kleur. Ook al heb ik soms nog wel moeite om ze uit elkaar te houden staat wel vast dat de donkerste, het derde (roze) teefje, niet te onderscheiden is van de rest.

Eerste pup, Oranje SHAMWARI
Shamwari

Tweede pupje, Groen MAYLO
Maylo

Derde pupje, Roze DRENTE
Drente

Vierde pupje, Wit DEX
Dex

Vijfde pupje, Geel MOBY
Moby

Zesde pupje, Paars SHANTI
Shanti

Wat meer foto’s over het ‘stanghangen’
IMG_6330 IMG_6328 IMG_6327 IMG_6325 IMG_6323 IMG_6322 IMG_6321 IMG_6320 IMG_6282 IMG_6266 IMG_6265 IMG_6264 IMG_6263 IMG_6260 IMG_6254 IMG_6248 IMG_6233 IMG_6232 IMG_6230 IMG_6229 IMG_6226

Biosensor

Ik denk dat niet veel mensen weten wat Biosensor is.
Omdat we dit op onze pupjes uitoefenen vind ik het leuk om eens uit te leggen wat dit allemaal inhoud.
De pupjes worden vanaf een jonge leeftijd (lees een dag oud) gestimuleerd op verschillende manieren.

Wat is Biosensor?
Biosensor is een manier om honden op een hele vroege leeftijd in aanraking te laten komen met verschillende prikkels.
Neurolinkjes die in de hersenen worden aangelegd worden op die manier gestimuleerd om neurotrofe stofjes aan te maken. Dit is een stofje dat de groei van hersenen stimuleert en er sneller verbindingen groeien tussen hersencellen.
Kort gezegd is het dus een stimulatie die ervoor zorg dat de hond zijn/ haar hersenen beter (meer) weet te gebruiken.

Waarom?
Door deze methode toe te passen leren de pupjes al op jonge leeftijd actiever en onderzoekender te zijn en dominanter in competitiespelletjes zich te kunnen redden. Ze leren minder snel over stuur te zijn, minder ‘fouten’ maken en leren beter met stress om te gaan. Iets wat bij een Saarlooswolfhond natuurlijk best weleens voorkomt.
Ze krijgen een beter hartritme, sterkere hartslagen, sterkere adrenalinestoot, groter stresstolerantie en een grotere ziekteweerstand.
Allemaal positieve dingen voor een Saarloos zou ik zeggen.
In de eerste 16 levensdagen van een pupje vindt er een grote neurologische groei plaats in de hersenen waardoor een vroege start van belang is in dit programma.
Door het gebruik van dit Biosensor programma en natuurlijk een goeie verantwoorde opvoeding zal de pup opgroeien tot een alerte, vriendelijke, angstloze, onderzoekende, gelukkige en slimme volwassen hond.

Hoe?
Zoals ik al eerder zei begin ik in hun vroege leventje met stimuleren. Eerst natuurlijk heel voorzichtig met alleen de pup te onderzoeken en betasten. Dit zal niet heel veel anders zijn dan bij de meeste fokkers.
Na een paar dagen begin ik met de prikkelstimulatie. Dat wil zeggen dat ik met iedere pup individueel de zelfde oefeningen doe.

-Met een wattenstaafje tussen de teentjes.IMG_6162
-Kopje omhoog houden
IMG_6182
-Kopje omlaag houden
IMG_6178
-Op de rug liggen
IMG_6173
-Temperatuurstimulatie, de pup op een vochtige handdoek leggen
IMG_6185

De volgende dag breiden we dit uit met geur (paar seconden bijvoorbeeld boven een pot pindakaas houden),
IMG_6160
gevoel (bijvoorbeeld op een stuk aluminiumfolie neerzetten)
IMG_6148
en de pup in een pannetje neerzetten (dit stimuleert het oplossend vermogen).
IMG_6188

Na weer een paar dagen breidt ik dit uit met zichtstimulatie (als natuurlijk de oogjes open zijn). Weer later uitbreiden met andere oefeningen. Bewegingsstimulatie, gehoorstimulatie, smaakstimulatie.
Je snapt waarschijnlijk wel dat ik niet het hele programma voor je ga uitdraaien maar het principe is wel duidelijk zo denk ik. Onderaan een link naar een specifieke website waar het allemaal precies word uitgelegd.

Enige tijd geleden werd ik op het Biosensor programma gewezen door Marianne Eggink met de vraag of we dit wilde gaan doen met ons vorige nestje. Dit hebben we 2 jaar geleden wel geprobeerd maar omdat we toen met een nogal zorgenkindje (Noor) zaten schoot het er toch wel een beetje bij in.
De karakters van beide pups van toen (inmiddels al 2.5 jaar oud) loopt nogal uiteen. Joy is uber vrij en Ziva is uber terughoudend.

Of het dus allemaal zo mooi werkt als men uitlegt zal de tijd moeten uitwijzen. We doen er in ieder geval geen kwaad mee.

Parson Utrecht, Biosensor Stimulatie

 

Nog even wat meer foto’s van afgelopen week.
IMG_6068 IMG_6065

IMG_6139 IMG_6135 IMG_6131 IMG_6072 IMG_6095 IMG_6076 IMG_6087 IMG_6218 IMG_6215 IMG_6138 IMG_6126 IMG_6125 IMG_6216

IMG_6115 IMG_6111 IMG_6214 IMG_6210Igor op bezoek

pupje 1 oranje
pup 1 oranje

pupje 2 groen
pupje 2 groen

pupje 3 roze
pup 3 roze

pupje 4 wit
pupje 4 wit

pupje 5 geel
pupje 5 geel

pupje 6 paars
pupje 6 paars

Warm

Het is warm. Dat zou heel veel van jullie niet ontgaan zijn.
Buiten is het 33 graden. Binnen in de werpkist 26… De pups waren vandaag erg onrustig door de warmte. Gelukkig ligt Abby op tijd bij haar kleintjes zodat ze kunnen drinken.
Mevrouw had vandaag wel besloten dat ze een nieuwe kuil ging graven in de tuin waar het vrouwtje niet zomaar bij kon. Dus elke keer als ze dan weer naar binnen wilde kon ik haar volledig oppoetsen omdat ze onder de natte grond zat. Ik moest haar op een gegeven moment wel even motiveren om toch maar weer eens naar binnen te komen. Haar kuil was waarschijnlijk veel koeler dus ik geef haar geen ongelijk.

De pupjes groeien goed. Het laatste pupje dat geboren werd had het de eerste dag nog wel een beetje moeilijk. Nou ja, moeilijk, ze is de lichtste van het stel en komt niet zo veel aan als de rest. Desalniettemin groeit ze ook al aardig met de rest mee.
Het 5e pupje (pupje geel) is een joekel van een jongen en blijft de andere in gewicht ver vooruit.

Ze drinken, slapen, plassen en poepen. En van alles heel veel 😉 Precies zoals het hoort.

Inmiddels zijn alle pupjes gereserveerd en zijn de eerste bezoekjes al gepland. Het word een drukke maar vooral een gezellige periode.

Wat ik jullie vooral niet wil onthouden zijn de filmpjes van de date van Abby en Volka.

Maar bovenal zit iedereen natuurlijk met smart te wachten op het geboortefilmpje. Ga er maar gerust even voor zitten het duurt even maar vind het al met al een zeer geslaagde compilatie geworden.
P.S. Het kan zijn dat deze filmpjes niet op de mobiel te bekijken zijn.
Ze zijn wel in Full-HD!

Morgen een stukje over Bio-sensor en daarbij wat foto’s van de pupjes.

 

Puppengeluk

Een paar dagen geleden werd Abby al onrustig. Graven in de tuin op plekken waar ze normaal nooit komt. Haar temperatuur veranderde niet.
Temperatuur is een indicator dat de bevalling in kan zetten. Gaat deze 1-1.5 graden zakken zet de bevalling in de meeste gevallen binnen 24 uur door en word de eerste pup geboren. In ons geval was dat gisterochtend.
IMG_5942
Dag 62 – 12 juli

Mijn moeder wilde heel graag bij de bevalling aanwezig zijn omdat het natuurlijk iets heel bijzonders is om mee te maken. Dus spraken we op 12 juli (de dag dat de temperatuurdaling inzette) af dat ze na het avondeten onze kant op zou komen.
De nacht was erg onrustig. Alsmaar hijgen en rondjes draaien en graven. Maar geen serieuze poging om te gaan bevallen. Later op de nacht viel ze in een diepe slaap. Op van de onrust.

Dag 63 – 13 juli 

IMG_5994Gedrag van de aflopen dagen herhaald zich. Tuin in, graven, grenzen af en nog meer graven. Liggen in het zand en pootje baden in de dichtgegroeide vijver.

Alleen zagen we verandering om half drie. Toen besloot ze toch in de werpkist te gaan liggen en lag ze alleen nog maar te hijgen en af en toe zagen we dan ook een perswee. Om even over vijven braken tijdens een perswee de eerste vliezen. Half uur later nog een keer een guts water… Jeetje wat duurde het lang. Voor ons gevoel was ze al uren bezig. Het was zo moeilijk om onze nieuwsgierigheid bedwingen. Toch had ik er een goed gevoel bij.
Het ging allemaal zo ontspannen.
IMG_6007 IMG_6006 IMG_6012
Om zeven uur kwamen er eindelijk serieuze persweeën die niet meer ophielden. Ongeveer 5 over zeven zag ik een voetje uit de vulva steken en zag dat het een stuitligging zonder vlies was. Dat is zeker voor een eerste pup erg zwaar omdat het nogal stroef gaat. Toch deed Abby het heel netjes en met een paar goeie persweeën werd dan toch de eerste pup geboren. Nou ja, niet helemaal zonder hulp. Ik pakte voorzichtig het pupje bij de pootjes en geleide het naar buiten. Abs begon gelijk te verzorgen zoals een goede moeder hoort te doen. Navelstreng werd netjes afgebeten en de pup helemaal opgepoetst. Nadat ze de pup ‘in orde’ had gemaakt kon ik het kleintje wegen. 393 gram woog het kleine mannetje. Voor mijn gevoel was het een joekel omdat hij erg lang oogde. IMG_6014 IMG_6021
Na de bevalling bleek dit het kleintje van het nest te zijn.
Nog geen 10 minuten na de eerste stond Abby en draaide een rondje. Perste ze een keer en floep daar kwam de tweede mooie man tevoorschijn (475 gram). Deze zat nog wel in het vlies en kwam koppie eerst. Omdat deze zo snel na de eerste kwam kon Abby haar aandacht maar moeilijk verdelen dus brak ik het vlies en kon zij de pup verzorgen en de nageboorte wegwerken. Beide pups gingen als een dolle op zoek naar drinken en eenmaal een tepel gevonden te hebben werd er gretig gedronken.
Mooi hoor die klikkende geluidjes van drinkende pupjes.
IMG_6032
Om half elf werd de 3e pup geboren. Dit keer een mooie dame van 493gram. Om half 12 een knappe reu van 455 gram.
Ik voelde aan haar buik en durfde te zwerend dat ik er zeker nog 1 in haar buik voelde.
We snapte wel dat dit een lange nacht zou worden dus kwam het matras van ma ook naar beneden.

IMG_6031Dag 63 – 14 juli

Om even voor enen werd een vijfde pupje in de kist geworpen, ja je leest het goed, geworpen! Eerst nog even buiten de werpkist doen alsof ze moest plassen maar ik zag al dat er wat slijm kwam en hield er een hydrofiele luier onder om eventueel een pupje op te kunnen vangen. Om dat moment sjeesde ze terug de werpkist in, draaide een keer en met 1 keer persen schoot er een giga-reu (zonder vlies) uit van 510 gram.
IMG_6038 IMG_6039 IMG_6041
Na deze werd het rustig. Ik voelde tussendoor nog voorzichtig aan haar buik en voelde toch echt nog een pup zitten.
Over die laatste ging ze toch een hele tijd doen. Niet achtereen persen hoor maar gewoon een paar uur af en toe persen en dan weer draaien, uit de kist, plas in de gang, gauw wat drinken, weer terug de kist in. Weer persen, weer draaien, heel veel hijgen en af en toe kreunen van de pijn.
Rond half vier ‘s nachts begon ze dan serieus te persen en kwam er na een minuut of acht een voetje. Weer een stuit en weer zonder vlies. Toen dit pupje geboren werd had het duidelijk wat moeite met ademhalen en Abby kwam mijn meer bezorgt over zichzelf over dan voor de pup. Ja ze likte haar wel enzo maar minder dan ik graag had willen zien. Ik pakte heel voorzichtig het pupje op en wreef haar krullen in het haar zodat de doorbloeding wat beter op gang zou komen. Ook hoorde ik geratel wat erop wees dat ze nog vruchtwater in haar neus/ longetjes had. Voorzichtig ‘schudde’ ik de pup uit en poetste ik haar bekje. Klaarblijkelijk moest ze van dit avontuur even bekomen en ging dan ook niet gelijk drinken. Pas na een minuut of tien begon ze dan heel voorzichtig wat slokjes te drinken.
IMG_6044 IMG_6049 IMG_6050 IMG_6057
Bij elke keer als Abby persweeën kreeg zette ik de dikste pupjes in een mand die in de werpkist stond met een kruik erin en de warmtelamp erboven zodat ze niet vertrapt zouden worden door Abby tijdens het werpen. Dat werkte wel goed, ze had de ruimte om haar ding te doen en toch haar pupjes in de gaten te houden. De dunste pupjes liet ik drinken zodat de weeën op gang bleven en niet zouden stoppen.
IMG_6035
Het ging allemaal prachtig in harmonie met elkaar. Mijn moeder keek haar ogen uit en vond het zo ontzettend bijzonder om erbij te mogen zijn.
Voor mij was het niet minder bijzonder om dit samen met mijn moeder en Abby te mogen doen. Ze zei zelfs dat ze het zo knap vond dat ik wist wat ik allemaal moest doen. Daarentegen kon ik niet meer zeggen dan dat het meer intuïtie was en vooral heel veel kijken naar Abby.
Tussendoor natuurlijk van Francis en Xandra adviezen gekregen.IMG_6059 IMG_6062

Super hoe dit gegaan is. Ben zo enorm trots op m’n meisie. 6 pups zeg! Dat is niet niks…

Op dit moment ligt het grut heerlijk bij mamma te drinken en zijn ze allemaal in gewicht aangekomen behalve de laatste kleine teef. Die was 3 gram afgevallen, maar ja, die heeft een paar uur achterstand op de rest. Zal allemaal goed komen. Al met al ziet dit kroost er gezond uit.
Komende dagen niks anders dan genieten van onze gezinsuitbreiding. Hopelijk kom ik nog aan de andere beestjes en huishoudelijke taken toe.

Voor geïnteresseerde: er zijn vooralsnog 2 reutjes beschikbaar

Drachtig!

Vanmorgen om 9:40uur moesten we bij de dierenarts zijn voor de echo. Het is inmiddels alweer 5 weken geleden dat Abby voor het eerst succesvol werd gedekt door Volka. Ze begon de afgelopen weken al een ietsiepietsie ronder te worden maar ja, dat kan ook bij schijndracht. Dus er zat niks anders op dan vol spanning op deze echo te wachten.
We hadden bewust gekozen voor een 5 weken echo en niet een 4 weken echo omdat bij de vorige keer we nog eens terug moesten komen omdat het zo slecht te zien was. We wilde het haar niet aandoen om met alle spanning 2 keer naar de dierenarts te moeten.

De arts zei dat ze bij voorbaat eigenlijk een stukje haar wilde wegscheren omdat Abby nogal wollig is. Ik vond dit niet nodig. Alleen het zien van de dracht is belangrijk en niet hoeveel. Daarbij komt dat zo’n tondeuse nou ook niet echt een leuk apparaat is. Zeker niet voor een Saarloos. Ja, onder ‘dwang’ kan Abby alles maar leek mij niet wenselijk.
De echo werd staand uitgevoerd. In no time was er een vruchtje te zien en werd de eerste foto gemaakt. Nog geen 10 seconde later nog 1. Het was toch door al het haar niet zo heel goed te tellen en daarbij kwam dat de pupjes nu al vrij groot zijn zodat ze het ook niet verder kon tellen. Wel kon ze zeggen dat het er meer waren. Meer dan 2 pupsels is altijd leuk.
Echo foto 1 photo_2016-06-16_20-52-47
Echo foto 2 photo_2016-06-16_20-52-00
Abby liet het allemaal gedwee toe, de arts-assistent bleef Abs maar lekkere vleesjes uit mijn voedertasje geven. Ze vond het allemaal wel best.
Echo foto volka,abby,echo
Nu is het afwachten wanneer de pupjes allemaal geboren worden. Ze is rond 10 juli uitgerekend. Nog een klein tijdje wachten.

4 weekjes nog…. Echo foto Abby

Eerste dekking

Na het verlossende telefoontje van de dierenarts donderdagochtend vertrok ik naar Wijchen om Volka te halen. Het progesteron gehalte (waaraan je kunt zien hoe ver de eisprong is) was hoog genoeg om diezelfde dag al te laten dekken.
Francis ontving me hartelijk en Rik was samen met Volka al gearriveerd. Na een kop thee en een goed gesprek gingen we huiswaarts.
In eerste instantie wilde ik dat Volka op zijn gemak het terrein zou gaan ontdekken om onzekerheid te voorkomen. Maar in no-time was hij al zo relaxed dat Abby ook naar buiten kon. Abby op haar beurd had zo’n enorm verlangen naar een man dat het direct klikte.
Na een hoop (voor)spelerij, geplas gehijg en een halve vijver te hebben leeggedronken begon het toch serieuzere vormen aan te nemen. En ja hoor, om even over 7 uur was de eerste koppeling een feit!
De nacht was onrustig. Jochem sliep beneden bij Volka en Abby bij mij boven. Af en toe werd er ge-ijsbeert en gepiept. Veel uren achter elkaar slapen was er niet bij. Maar ja, we hebben er wat voor over om dit bijzondere nestje te laten slagen.
Als het aan de honden lag waren ze om 7 uur alweer buiten gaan rennen en rauzen. Konden we onze buurvrouw niet aandoen leek me. Tegen achten konden ze dan toch naar buiten waar er na een paar rondjes rennen, plassen, likken, ruiken en snauwen om 9 uur de 2e koppeling plaats vond.
Ze zijn echt heel erg verliefd. Volka is enorm verzorgend en voorzichtig met Abs. Alleen op momenten dat de daad net voorbij is en Abby als een dolle achter hem aan rent te blaffen geeft hij een snauw terug.
Volka is ook heel lief met Sam onze uk van bijna 3. Alleen tijdens het hormonale stuiterbal vergeten ze weleens dat hij er ook nog rond loopt. Inmiddels weet Sam dat hij dan aan de kant moet of bij mij kan komen staan. Onder de indruk is hij maar even van het ruige spel van de honden. Alles gaat zo lekker ontspannen en ook Nessa onze Lab mag er gewoon zijn.
Er word veel gespeeld en veel geslapen. Volka word zondag weer gehaald. Af en toe doen ze wel net alsof hij morgen al gehaald word. Tja, aan die hormonen doe je verder weinig…

A week of Joy

De puppenkinders van Abby en Lukai zijn nu bijna 1 jaar.

Joy haar baasjes gingen met vakantie en vroegen ons op te passen. Maar natuurlijk wilde we dat, maar al te graag.

We spraken af om van te voren even lekker te gaan wandelen zodat ze naar elkaar toe al een beetje konden ontdooien. Alleen was de vraag hoe Joy naar de katten zou zijn. Van Abby weet ik dat ze nogal fel op vreemde katten zou kunnen zijn en vertrouw ik haar wat dat betreft voor geen meter. Maar met Joy was heel anders.
Ze kwam binnen en had geen idee wat ze moest met deze ‘honden’katten. Ze liepen niet weg en ja wat moet je daar dan mee hè?!

Dinsdag ben ik met 3 honden en een kinderwagen naar de markt geweest. Ging uitstekend! Geen trekkende honden en bij de viskraam alle drie ‘af’ gelegd en de kinderwagen er naast gezet. Zelf kon ik om mijn gemak verse makreel betalen (waarvan later thuis het snijafval naar de honden ging). Alleen snappen mensen helaas niet dat het niet zo heel handig is om op hele brave blijvende honden af te lopen. In ieder geval wilde Abby zo gauw mogelijk weer naar huis.

Woensdag gezellig op bezoek geweest bij een vriendin van me waar Joy het al eveneens helemaal leuk vond. Wat een heerlijke vrije Saar.

Donderdag een lekker lange wandeling op recreatiepark Bussloo gehad. Zonder tuig of halsband (want dat vind ik niet mooi op de foto 😉 ) Zolang ik Rodi worst bij me heb gaat dat helemaal prima. Volledig uitgeteld kwamen we thuis.

Vrijdag was rustdag.

Zaterdag hadden we weer een lange wandeling. Maar dit keer op ’t Leesten. Samen met Shella van zo’n 7 maanden kon Joy het heel goed hebben. Alleen klikte het niet helemaal met Abby. Tja, een jonge hond moet ook zo af en toe zijn plek weten…

Helaas kwam er zondag dan een eind aan het heerlijke logeerpartijtje waarvan elke nacht bij ons op bed was.
Per hele grote uitzondering want normaal gesproken mogen de honden niet eens boven komen.
Mede ook omdat Joy nogal eens sloopgedrag kan vertonen en thuis in de bench slaapt hebben we ervoor gekozen om haar zelf de keus te laten maken waar ze zou slapen. Nou, dan is die keus snel gemaakt hè?!
Als afsluiter hebben we dus nog een hele lekkere natte wandeling gemaakt op het Rozendaalseveld. Met wind en heel veel regen kwamen we thuis waar Abby in een diepe slaap viel. Ze was op van al het wolvenspel en kreeg zij weer eindelijk rust

Wij hebben in ieder geval enorm van de grote kleine meid genoten en hopen dat ze gauw nog eens komt logeren.

Hier een overzichtsfilmpje van afgelopen week.

Bezoek aan Ziva.

In maart zijn we een weekendje naar Noord – Holland geweest om Ziva te bezoeken. Ik was erg benieuwd naar hoe ze het heeft bij haar baasjes. Ze woont heerlijk dicht bij het strand en gaat er dagelijks naar de zee.
En wat is ze mooi geworden. Een echte Saarloos in karakter. Ze houd niet alleen mij maar ook vooral Jochem op grote afstand. Alleen als ik rustig op de grond ga zitten en er is niet te veel drukte om haar heen komt ze even een aaitje halen.
Met haar nieuwe maatje Nero van 18 weken heeft ze het reuze naar haar zin. Ziva gedraagt zich heel keurig en sloopt niet meer. Ze hoeft zelfs ’s nachts niet in de bench (wat trouwens nooit hoefde)
Ziva was erg blij om mamma Abby weer te zien. Dan weet ik eerlijk gezegd niet of ze dan haar moeder herkent of haar soortgenoot…

Nestreünie

De reünie was uitgesteld omdat Abby loops werd rond de tijd dat de pups een half jaar waren. Nu was het inmiddels al half november. Het was fijn om alle ‘pups’ weer bij elkaar te zien De nestreünie vond plaats op het Rozendaalse veld. Iedereen was van de partij. Lekker bij gekletst en de honden heerlijk met elkaar gespeeld. Na de wandeling zijn we naar de kantine van de KC in Dieren gegaan waar we lekkere taart hebben gegeten. Later op de middag hebben we nog lekker wat met elkaar gegeten. Helaas was het alweer veel te snel voorbij.

Hierbij het filmpje dat bij deze dag gemaakt is.

En wat foto’s

Filmpjes!

IMG_2647

Met de nestreünie voor de boeg bedacht ik me dat ik nog 2 filmpjes had willen delen van de laatste 4 weken van de (inmiddels ruim 7 maanden oude) pups.

Dus bij deze filmpje tot 8 weken. Waarin natuurlijk veel gespeeld en ontdekt word. Maar ook grenzen worden meer opgezocht. We gaan op bezoek bij de buurtjes waar Lotus, de witte herder, woont en ook Teun, de Toller, en Guus komen spelen. Bij Lotus werd behoorlijk uitgeprobeerd hoever Joy kon gaan. Ziva was een stuk onderdaniger, continu bek-likken, en wist heel goed haar plek. Daar waar nodig was werd Guus, de witte kruising (iets x maltezer?), gecorrigeerd door Abby.

Daags daarna naar de markt geweest waar Ziva en Joy het ook heel goed deden.

In het volgende filmpje, en ook de laatste, gaan eerst Joy en op het laatst ook Ziva naar hun definitieve thuis. De laatste knuffel en smelt momenten. Ook toen Joy weg was werd er in eerste instantie uitvoerig geslapen maar ook intens gespeeld. Voer word ‘gedeeld’ met Iwan de kater en het geduld van Abby en Nessa worden erg op de proef gesteld.

Uiteindelijk was het dan allemaal over. Ik ben zo opgelucht dat ze goed terecht zijn gekomen en dat de beide gezinnen meer dan blij met de ‘kleintjes’ zijn.

Zaterdag 15 november (morgen) is de nestreünie en ik ben zo benieuwd hoe het met ze gaat.